Uczelnia początkowo nosiła łacińską nazwę Universitas literarum Viadrina, zaś od 1816 roku Universitas literarumVratislaviensis (niemiecka nazwa brzmiała: Königliche Universität zu Breslau), aż do 1945 używając tradycyjnej symboliki frankfurckiej Viadriny. W 1911 roku, w setną rocznicę istnienia, otrzymała ona nazwę Schlesische Friedrich-Wilhelms-UniversitätA. i A. Galasowie, op. cit., s. 175.. Przez cały okres niemieckich rządów (do 1945) wrocławska Polonia oraz polscy naukowcy i dziennikarze najczęściej używali rodzimej, lecz nieoficjalnej nazwy uczelni: Uniwersytet Wrocławski. mały|upright|Awers pruskiej monety pamiątkowej (3 marki) z okazji stulecia Uniwersytetu Wrocławskiego (Fryderyk Wilhelm III Pruski i Wilhelm II Hohenzollern), 1911 Uniwersytet od XIX aż do pierwszej połowy XX wieku był oazą otwartości i tolerancji, a także przyciągał, obok niemieckich, również wielu czeskich, żydowskich oraz polskich studentów, zwłaszcza z regionów Śląska i Wielkopolski. W tym okresie wielu Polaków zajmowało wysokie stanowiska akademickie na uniwersytecie. Sytuacja ta jednak zmieniła się radykalnie w latach 1933–1939 po dojściu do władzy w Niemczech nazistów.