W 1974 na podstawie przedłożonego dorobku naukowego i rozprawy nt. Ocena prognostyczności metod badań psychologicznych kandydatów i podchorążych WOSL w świetle wyników kształcenia został doktorem habilitowanym na UMSC. Od 1976 do 1980 pełnił mandat posła na Sejm PRL VII kadencji z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w okręgu Puławy. 12 sierpnia 1981 został urlopowany z wojska i mianowany prezesem Polskich Linii Lotniczych LOT, pełnił tę funkcję do 10 listopada 1986. W grudniu 1987 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i w maju 1988 przeniesiony w stan spoczynku. W latach 1988–1990 był członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Został uhonorowany nadaniem mu tytułu Honorowego Obywatela Miasta Dęblina, jedna z dęblińskich ulic została nazwana jego nazwiskiem. 1 grudnia 2020 Instytut Pamięci Narodowej zwrócił się do Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego o zmianę tej nazwy jako niezgodnej z Ustawą z dnia 1 kwietnia 2016 o zakazie propagowania komunizmu
Został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera BII-13-7).
Życie prywatne W 1952 w Radzyniu Podlaskim zawarł związek małżeński z Mieczysławą Woźniak. Był ojcem dwóch synów: Krzysztofa Wojciecha (ur. 1952) i Lecha (ur.