Analiza Maria na łożu połogowym należy do rzadkich tematów w ikonografii Bożego Narodzenia. Temat ten przyjął się głównie w Dolnej Nadrenii (świadczy o tym m.in. XIV-wieczna figura nieznanej, dolnoreńskiej proweniencji, obecnie w zbiorach Germanisches Nationalmuseum w Norymberdze). Ostatnie badania nad stylem Marii w połogu wskazały na wpływ rzeźby gotyckiej w Kolonii w okresie od schyłku XIII do około przełomu XIV i XV stulecia. W sposobie opracowania fizjonomii Marii do dzieła w zbiorach MNG podobne są m.in. niektóre figury tronujących Madonn z Dzieciątkiem w Museum Schnütgen, kilka popiersi relikwiarzowych w kościele Świętej Urszuli czy w ołtarzu z kościoła Klarysek (obecnie w kolońskiej katedrze). W średniowieczu drewno orzechowe było materiałem często preferowanym przez rzeźbiarzy kolońskich i dolnoreńskich.
W średniowieczu ukształtowało się kilka wersji Marii leżącej na łożu połogowym, m.in. zintegrowanych ze sceną Bożego Narodzenia lub jako dzieło o charakterze dewocyjnym. Cechami wspólnymi dla wszystkich wariantów ikonograficznych są: swoisty naturalizm, zaakcentowanie macierzyńskiej i czułej relacji Marii z Dzieciątkiem, zastąpienie tradycyjnego żłóbka łożem o ówczesnych formach.