Elektroniczne detektory promieniowania X, UV, VIS, IR Konstrukcja urządzeń elektronicznych, stosowanych do detekcji promieniowania, zależy przede wszystkim od rodzaju tego promieniowania (długości fali i związanej z nią wielkości kwantów) oraz od celu detekcji (np. przedmioty użytkowe, instrumenty badawcze, elementy zdalnego sterowania pracą urządzeń). Wyróżnia się detektory promieniowania: podczerwonego (IR od ang. infrared), stosowane np. w spektrofotometrach IR, termowizorach, czujnikach ruchu lub dymu (zob. system p-poż.), widzialnego (VIS od ang. visible) lub światła widzialnego i ultrafioletu (UV-VIS; UV – od ang. ultraviolet), stosowane np. w spektrofotometrach UV-VIS (zob. spektroskopia UV-VIS) lub czujnikach oświetlenia, umożliwiających automatyczne włączanie o zmroku lamp ulicznych, rentgenowskiego, stosowane np. w astronomii rentgenowskiej lub rentgenografii strukturalnej, gamma.
Na podstawie rodzaju przemian, jakie absorpcja kwantu wywołuje w materiale detektora, wyróżnia się: detektory termiczne – wykorzystanie zmiany temperatury spowodowanej absorpcją promieniowania;