Zastaw rejestrowy – ustanowienie przez dłużnika na rzecz wierzyciela zastawu na określonym mieniu, w celu zabezpieczenia spłaty zobowiązania.
Jest prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z przedmiotu zastawu bez względu na to, czyją stał się on własnością i z pierwszeństwem przed prawami osobistymi (niemającymi charakteru rzeczowego – art, 306 § 1 k.c. i art. 20 ustawy o zastawie rejestrowym), wyjąwszy te prawa, którym z mocy ustawy przysługuje pierwszeństwo szczególne.
Ustanowienie zastawu rejestrowego Do ustanowienia zastawu rejestrowego potrzebna jest umowa między osobą uprawnioną do rozporządzania przedmiotem zastawu (zastawca) a wierzycielem (zastawnikiem). Umowa ta powinna być sporządzona pod rygorem nieważności na piśmieJuliusz Petraniuk: Konstrukcja Zastawu Rejestrowego na tle unormowań kodeksu cywilnego, Roczniki Nauk Prawnych Tom X, zeszyt I – 2000.. Taka forma jest konieczna, a zarazem wystarczająca również do ustanowienia tego zastawu na prawach. Sama jednak umowa nie wystarcza do powstania zastawu rejestrowego, niezbędny jest także wpis do rejestru zastawów. Wpis ten ma charakter konstytutywny.