Maciej Bundzylak (ur. 26 lutego 1890 w Koniuszkach Siemianowskich, zm. 1940 w ZSRR) – polski kolejarz, rolnik, działacz społeczny, wójt, senator w II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys thumb|240px|Poświęcenie Domu Ludowego w Zagórzu (czerwiec 1938). W białym stroju wójt Maciej Bundzylak thumb|240px|Tablica pamiątkowa w Senacie RP Był synem Józefa i Anny z domu Swedryk. Ukończył 2-klasową szkołę w Zagórzu i pięć klas szkoły wydziałowej w Rudkach. W 1907 rozpoczął pracę na kolei na linii Lwów-Sambor. Należał do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i Ochotniczej Straży Pożarnej w Koniuszkach Siemianowskich.
W latach 1911–1912 i 1914–1915 służył w armii austriackiej w szeregach 10 batalionu strzelców. Po wyjściu z wojska wrócił do pracy na kolei w 1914. Po wybuchu I wojny światowej ponownie wcielony do ww. jednostki, służąc na froncie rosyjskim i serbskim.
Od 1918 służył w Wojsku Polskim, m.in. w 4 pułku piechoty Legionów. Potem w oddziale wywiadowczym gen. Zygmunta Zielińskiego. Po internowaniu przez wojska ukraińskie w obozie w Sąsiadowicach zbiegł stamtąd 15 maja 1919 z obozu jenieckiego i został komendantem polskiej milicji w gminie Koniuszki Siemianowskie.