W dwudziestoleciu międzywojennym prowadził gospodarstwo rolne w rodzinnej miejscowości. Został wybrany wójtem gminy Koniuszki Siemianowskie i pozostawał nim do końca lat 30. Był inicjatorem budowy szkoły, mleczarni i świetlicy, prezesem koła Związku Strzeleckiego, prezesem kółka rolniczego i Kasy Stefczyka, członkiem Państwowej Rady Rolniczej. Dekretem Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z 14 stycznia 1937 został mianowany radcą Lwowskiej Izby Rolniczej. W 1928 kandydował do Sejmu (lista: Monarchistyczna Organizacja Wszechstanowa). Od 1938 należał do OZN. W 1938 został senatorem V kadencji (1938–1939) z województwa lwowskiego, należał do klubu OZN i pracował w komisjach: administracyjno-samorządowej, rolnej i skarbowej. Został odznaczony Brązowym i w 1937 Srebrnym Krzyżem Zasługi.