Po tej walce Ross zrezygnował z obu tytułów w wagach lekkiej i junior półśredniej (pasa w kategorii lekkiej nie bronił od drugiej walki z Canzonerim w 1933).
28 maja 1935 w Nowym Jorku. Ross po raz trzeci zmierzył się z McLarninem i odebrał mu tytuł mistrza świata wagi półśredniej po 15 rundach. Wygrał potem kolejno 16 walk (i stoczył jedną no decision), w tym trzykrotnie z Ceferino Garcią i raz z Alem Manfredo, ale tylko dwukrotnie walczył w obronie tytułu: z Izzym Jannazzo 27 listopada 1936 w Nowym Jorku, i z Ceferino Garcią 23 września 1937 także w Nowym Jorku. W swej trzeciej obronie przegrał z ówczesnym mistrzem wagi piórkowej Henrym Armstrongiem po 15 rundach na punkty 31 maja 1938 w Nowym Jorku. Była to ostatnia walka zawodowa Rossa.
Udział w II wojnie światowej Mimo że w chwili przystąpienia Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej Ross miał 32 lata i nie kwalifikował się do poboru, zgłosił się do United States Marine Corps. Na własną prośbę został skierowany na front i wziął udział w walkach o Guadalcanal. Pewnej nocy podczas patrolu dostał się wraz z trzema towarzyszami pod ogień przeważających sił japońskich. Dwóch Amerykanów zmarło z ran, a Ross, sam ranny w nogę, wyniósł trzeciego spod ognia. Otrzymał za swój czyn Srebrną Gwiazdę.