José Arnaldo Sabogal Diéguez (ur. 19 marca 1888 w prowincji Cajabamba, zm. 15 grudnia 1956 w Limie) – peruwiański malarz i eseista, twórca indygenizmu w malarstwie peruwiańskim.
Życie prywatne Urodził się w metyskiej rodzinie w Cajabambie na północy Peru. Jego rodzicami byli Matías Sabogal del Castillo i Manuela Diéguez de Florencia. W 1922 roku ożenił się z poetką i pisarką Maríą Wiesse Romero (1894–1964), córką Carlosa Wiesse Portocarrero, badacza historii peruwiańskiejMaría Wiesse, José Sabogal, el artista y el hombre, Lima 1957. Z tego małżeństwa urodziła się dwójka dzieci: José Rodolfo Sabogal Wiesse (1923–1983) i Rosa Teresa Sabogal Wiesse (1925–1985).
Praca i dzieło Po ukończeniu studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Buenos Aires pracował jako nauczyciel sztuki w San Salvador de Jujuy na północy Argentyny. Od 1932 do 1943 był dyrektorem Akademii Sztuk Pięknych w Limie. Razem z Luisem Eduardo Valcárcelem stworzył Muzeum Kultury Peruwiańskiej w tym mieście.
José Sabogal zapoczątkował indygenizm w malarstwie peruwiańskim.