zapoczątkowano też programy edukacyjne i pomoc w samozatrudnieniu. Organizatorem był D.A. Abeysekera, pracownik Wydziału Rozwoju Wsi (Sri Lankan Department of Rural Development), który podczas szukania rozwiązań dla tego rodzaju społeczności ukuł termin Shramadana, oznaczający „dar pracy”, na opisanie rodzaju pomocy oczekiwanej od wolontariuszy. Wieś Kathaluwa miała być pierwszym beneficjentem pomocy w postaci tej wspólnej pracy.
Ahangamage Tudor Ariyaratne, wówczas młody nauczyciel Nalanda College w Kolombo, przewodził grupie nauczycieli i uczniów, którzy uczestniczyli w tym, jak to określał, „eksperymencie edukacyjnym”. Sukces „eksperymentu”, powtórzony w innych wsiach, i rozwijający się niezależnie od Wydziału Rozwoju Wsi, doprowadził do utworzenia największej w Sri Lance organizacji promującej rozwój – Sarvodaya Shramadana Movement. Na przestrzeni następnych lat setki szkół organizowały prace społeczne Shramadana, i obecnie do organizacji należy ponad 15 000 wsi (z ogółem 38 000).