Miłość Parysa i Heleny () – obraz francuskiego malarza Jacques’a-Louis Davida.

Historia miłości Parysa i Heleny, a w konsekwencji wojny trojańskiej była opowiadana przez Homera, znalazła się w Metamorfozach Owidiusza oraz w jego innym dziele pt. Heroidy. O legendzie wspominały zapiski pochodzące z II w. p.n.e. oraz rzymski pisarz Hyginus w swoich Fabulae. Najczęstszym tematem było uprowadzenie Heleny lub sąd Parysa. David odszedł od tradycji i dwukrotnie namalował obrazy przedstawiające intymne spotkanie kochanków.

Opis obrazu mały|250px|Parys i Helena wersja z 1788 roku W wersji paryskiej David koncentruje się na ukazaniu kochanków w miłosnym uścisku. Siedzą oni na łożu, w sypialni utrzymanej w stylu klasycznym ze sprzętami charakterystycznymi dla starożytności. Parys jest nagi, na głowie ma frygijską czapkę, a w dłoni trzyma lirę. Instrument nawiązuje do „Lirnika” miana jakim Homer nazwał Parysa. Na lirze widoczny jest medalion ze sceną sądu Parysa;