Schwarzenberg operował przeciwko rosyjskiej 3 Armii Rezerwowej generała kawalerii Aleksandra Tormasowa, której liczebność w zależności od źródeł różnie określana. Według historyków jej wielkość sięgała do 45 tys., Clausewitz określa jej rozmiar na 35 tys., a książę Wasyl Wiaziemski (dowódca 15 Dywizji w 3 Armii) w swoich notatkach wspomina o 25 tys. żołnierzy w gotowości bojowej, 160 działach w garnizonach na Białorusi i na północno-zachodniej Ukrainie, które być może także należy odnieść do 3 Armii (zwanej „obserwacyjną”), a której zadaniem było osłanianie granic od strony Księstwa Warszawskiego i Austrii.
W momencie wybuchu wojny Austriacy rozpoczęli działania przeciwko 3 Armii, osłaniając prawą flankę wojsk napoleońskich i rozmieszczając swoje garnizony wzdłuż linii Brześć – Kobryń – Pińsk na długości 170 km.
Początkowo obie strony ograniczały się do działań manewrowych, bez angażowania się w walkę. 17 lipca Tormasow otrzymał jednak od ministra wojny Barclaya de Tolly’ego rozkaz aktywnego działania na prawym skrzydle armii francuskiej, wbijającej się w tym czasie głębokim klinem w terytorium Rosji.