Rozkaz zbiegł się również z przegrupowaniem wojsk w obozie przeciwnika. Napoleon przenosił Austriaków na główny odcinek frontu, a ich miejsce miał zająć korpus saski Reyniera (17 000). Napoleon błędnie ocenił siły 3 Armii, wierząc, że Reynier będzie w stanie powstrzymać wojska rosyjskie, przed przybyciem z Mołdawii Armii Dunaju Cziczagowa. Pierwotny plan Napoleona zakładał rozgromienie armii zachodnich (1 i 2) i zmuszenie cara da zawarcia pokoju.
Tormasow zaatakował w momencie, gdy Austriacy wycofali swoje wojska, a Saksończycy nie zajęli jeszcze w pełni pozycji obronnych. Rosjanie planowali najpierw zająć Brześć, a następnie – Kobryń.
Ofensywa Tormasowa Tormasow wydzielił 5 pułków kawalerii (głównie dragonów) do ochrony granic od strony Księstwa Warszawskiego. Następnie skoncentrował swoje główne siły w Kowlu i podzielił je na pięć części: oddział generała porucznika Osten-Sackena osłaniający tyły, zlokalizowany w Łucku; główne siły (3 pułki kawalerii i 11 piechoty) pod dowództwem Tormasowa kierujące się do Kobrynia drogą z kierunku południowego oddział generała majora Lamberta złożony z 2 pułków jegrów i 2 pułków kawalerii, wysłany do Brześcia; oddział generała majora Szczerbatowa złożony z 2 pułków kawalerii, wysłany do Brześcia z innego kierunku niż oddział Lamberta;