rundzie Sharkey odwrócił się do sędziego, by zwrócić mu uwagę na kolejny niski cios, Dempsey znokautował go lewym sierpem w głowę.
W 1928 Sharkey zremisował z Tomem Heeneyem, przegrał z Johnnym Risko i pokonał m.in. Jacka Delaneya. W 1929 wygrał m.in. z Youngiem Striblingiem i Tommym Loughranem, a 12 czerwca 1930 zmierzył się o wakujący (po rezygnacji Tunneya) tytuł mistrza świata wagi ciężkiej z Niemcem Maxem Schmelingiem. Prowadził na punkty, gdy w 4. rundzie zadał za niski cios, po którym Schmeling upadł zgłaszając faul. Sharkey został zdyskwalifikowany.
W 1931 stoczył tylko dwie walki, ale obie ze znanymi przeciwnikami. 22 lipca zremisował z Mickeyem Walkerem, byłym mistrzem świata wagi półśredniej i średniej, a 12 października pokonał włoskiego olbrzyma Primo Carnerę po 15 rundach na punkty.
21 czerwca 1932 Sharkey zmierzył się w walce rewanżowej z Maxem Schmelingiem o tytuł mistrza świata wagi ciężkiej i wygrał niejednogłośnie na punkty. Został wybrany bokserem roku 1932 przez magazyn The Ring.