29 czerwca 1933 w Madison Square Garden Bowl w Nowym Jorku po raz pierwszy bronił pasa mistrzowskiego walcząc ponownie z Primo Carnerą. Prowadził na punkty, ale został znokautowany w 6. rundzie tracąc tytuł mistrza świata. Podnoszono zarzuty, że walka była ustawiona, lecz Sharkey odpierał je aż do śmierci. W tym samym roku przegrał jeszcze dwie walki z Kingiem Levinskim i rewanż z Tommym Loughranem.
W 1934 pauzował, w 1935 stoczył tylko jedną walkę z Edem "Unknown" Winstonem, którą wygrał przez nokaut. W 1936, po wygraniu 1 walki, przegraniu 1 i zremisowaniu 1 spotkał się 18 sierpnia 1936 ze wschodzącą gwiazdą zawodowego boksu Joe Louisem. W ten sposób stał się jedynym bokserem, który walczył zarówno z Dempseyem, jak i z Louisem. Pojedynek z Louisem przegrał przez nokaut w 3. rundzie. Była to ostatnia walka zawodowa Sharkeya. Stoczył w sumie 55 walk, z których wygrał 37, przegrał 13, zremisował 3, a 2 były no decision.
W 1994, na miesiąc przed śmiercią, został wybrany do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi ciężkiej Kategoria:Zmarli w 1994