Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1868 roku amerykański paleontolog i zoolog Edward Drinker Cope nadając mu nazwę Arvicola curtata. Holotyp pochodził z Pigeon Spring, z gór Magruder, blisko granicy między hrabstwem Inyo w Kalifornii a hrabstwem Esmeralda w stanie Nevada w Stanach Zjednoczonych. Jedyny przedstawiciel rodzaju bylicornik (Lemmiscus) który opisał w 1912 roku angielski zoolog Oldfield Thomas.
Lemmiscus początkowo został utworzony jako podrodzaj Lagurus i wciąż bywa tak traktowany, np. przez Halla. Został zakwalifikowany jako osobny rodzaj bliżej spokrewniony z Microtus niż Lagurus przez Calretona i Mussera (1984). Tak samo podają prace Corbeta i Hilla (1991), Jonesa et al. (1992) oraz Mussera i Carletona (w Wilson i Reeder 1993). Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają sześć podgatunków.
Etymologia Lemmiscus: rodzaj Lemmus (leming);