W 1927, po pokonaniu Striblinga, dostał wreszcie kolejną szansę walki o tytuł mistrza świata.
7 października 1927 w Nowym Jorku pokonał po 15 rundach na punkty Mike'a McTigue'a (w ich czwartej walce) i został nowym mistrzem świata wagi półciężkiej w wersji NYSAC. W tym samym roku wygrał w obronie tytułu z Jimmym Slatterym, a w 1928 z Pete'em Latzo (dwukrotnie) i z Leo Lomskim. W 1929 pokonał w obronie tytułu Mickeya Walkera, byłego mistrzem świata wagi półśredniej i średniej, a także Jamesa J. Braddocka, przyszłego mistrza świata wagi ciężkiej. W walce towarzyskiej pokonał Erniego Schaafa. We wrześniu tego roku Loughran zrezygnował z tytułu w kategorii półciężkiej i zaczął spotykać się z zawodnikami wagi ciężkiej. 26 września tego roku przegrał przez techniczny nokaut z przyszłym mistrzem świata Jackiem Sharkeyem.