18 czerwca 1941 w Nowym Jorku Conn zmierzył się o pas mistrza świata wagi ciężkiej z obrońcą tytułu Joe Louisem. Przez pierwsze 12 rund umiejętnie unikał ciężkich ciosów przeciwnika i punktował Louisa, prowadząc wysoko na punkty. W 13 rundzie ruszył do ataku, starając się znokautować mistrza, jednak otrzymał cios w szczękę, po którym został wyliczony na 2 sekundy przed końcem rundy. W 1942 Conn wygrał z mistrzem świata wagi średniej Tonym Zale, a potem zawiesił karierę do 1946, służąc w armii amerykańskiej podczas II wojny światowej.
19 czerwca 1946 w Nowym Jorku Conn stoczył rewanżową walkę z Louisem. Ponownie został znokautowany, tym razem w 8. rundzie. Później stoczył jeszcze dwie walki w 1948 i zakończył karierę.
Pod koniec życia cierpiał na encefalopatię bokserską.
Został wybrany do Bokserskiej Galerii Sławy magazynu The Ring w 1965, a w 1990 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Ludzie urodzeni w Pittsburghu Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi ciężkiej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półciężkiej Kategoria:Zmarli w 1993