Wytyczyli trakt do leżącej na zachód od monasteru twierdzy Anakopia, wybudowali niewielką lokalną kolejkę do przewozu drewna z gór do monasteru, a towary które przypływały statkami, transportowano na górę kolejką liniową. Prąd dostarczała uruchomiona na rzece Psyrccha jedna z pierwszych w Imperium Rosyjskim elektrowni wodnych. Mnisi z monasteru zajmowali się na szeroką skalę sadownictwem, przyczyniając się do jego rozwoju w Abchazji. W okolicach monasteru powstały pola uprawne, pastwiska, sady i ogrody, winnice i szklarnie, pasieki i stawy rybne oraz różne fabryczki i manufaktury (młyn, tartak, cegielnia, piekarnia, winiarnia, olejarnia i liczne warsztaty rzemieślnicze). W 1915 w klasztorze przebywało 750 zakonników.
thumb|left|Monastyr Nowy Aton W 1924 monaster został zlikwidowany jako "centrum propagandy kontrrewolucyjnej". Większość cerkwi klasztornych została zniszczona, ziemie monasterskie przekazano w kolejnych latach sowchozowi. Niektórzy mnisi do 1930 żyli wspólnie nad rzeką Pschu. W wymienionym roku członkowie wspólnoty zostali aresztowani i przewiezieni do Suchumi i do Noworosyjska. Grupa ok. 150 zakonników została następnie stracona bez sądu. Następnie w monasterze urządzone zostało sanatorium, w głównym soborze początkowo znajdował się klub, następnie zaś ekspozycja muzealna.