Głównymi gałęziami gospodarki jest rolnictwo, rybołówstwo i eksploatacja lasów.
Drewniane kościoły Chiloé thumb|left|200px|Drewniany kościół Iglesia de Nercón
Na wyspie Chiloé i sąsiednich wysepkach zachował się szereg jezuickich kościołów, wznoszonych z drewna w XVII i XVIII wieku, tj. w czasach izolacji wyspy po buncie Mapuczów. W 2000 roku szesnaście z istniejących tu kościołów zostało wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Park Narodowy Chiloé W zachodniej części wyspy utworzono w 1983 roku Park Narodowy Chiloé. Typową roślinnością są tu lasy złożone z drzew iglastych, w tym ficroji cyprysowatej, i wiecznie zielonych bukanów. Żyje tu też blisko 100 gatunków ptaków. Na wybrzeżach Oceanu Spokojnego ciągną się piaszczyste wydmy.
W parku do dziś mieszkają dawni mieszkańcy regionu - Indianie z plemienia Huiliche.
Przypisy
Bibliografia Chile, seria: Podróże marzeń, Mediaprofit, Warszawa 2005, , str. 261-266
Kategoria:Wyspy Chile (Ocean Spokojny) Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Chile Kategoria:Parki narodowe w Chile Kategoria:Wyspy w regionie Los Lagos