Utwory pisane są na ogół wierszem wolnym, niektóre jednak zmierzają do regularności lub też są w całości rytmicznie regularne, co niekiedy maskowane jest niezgodnym z metryką rozbiciem na wersy; napięcie między brakiem regularnego rytmu i jego obecnością jest znaczące dla wymowy książki. Inne jej ważne opozycje to życie – śmierć, teraźniejszość – przeszłość, rzeczywistość empiryczna – wyobrażenia, fantazje, sny.
Tom nominowany był w 2012 do Warszawskiej Nagrody Literackiej w dziedzinie poezji oraz do Orfeusza - Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego.
Jeszcze przed opublikowaniem książki w Saragossie w wydawnictwie entretrés ukazał się dwujęzyczny, hiszpańsko-polski tomik zawierający osiem wierszy, które później do niej weszły: Museo de la infancia (tłum. Gerardo Beltrán, Xavier Farré i Abel Murcia). Również zanim ukazała się polska książka, spory blok wierszy, które się w niej znalazły, ogłosiło w czeskim przekładzie Václava Buriana pismo „Listy” (2009, vol. XXXIX, nr 1). Publikacji tej towarzyszył tekst Engelkinga pt. Mé bytomské básně (Moje bytomskie wiersze). Kilka z utworów tomu opublikowano również w tłumaczeniu na język litewski (przeł. Rimantas Kmita).