Wirgiliusz z Salzburga, również Wergiliusz, celt. Fergal (ur. ok. 700, zm. 27 listopada 784) – irlandzki misjonarz celtyckiego pochodzenia, benedyktyński opat klasztoru św. Piotra, ordynariusz i biskup diecezji Salzburga, apostoł Karyntii, uczony (teolog, astronom, filozof), ewangelizator, święty Kościoła katolickiego.
Życie O jego życiu wiadomo od współczesnych Wirgiliuszowi. Jego vita powstała dość późno, bo w 1181 roku.
Być może pochodził z rodziny królewskiej Loegaire. Opuścił Irlandię około 740–742 roku jako pielgrzym do Ziemi Świętej. Trafił jednak na ok. 2 lata na dwór Pepina Krótkiego, zwracając uwagę przyszłego króla swoimi umiejętnościami i wiedzą. Około 743 Pepin polecił Wirgiliusza swojemu kuzynowi, księciu bawarskiemu Odylonowi (zm. ok. 748). Ten z kolei powierzył zakonnikowi (który miał być jednocześnie opatem klasztoru pod wezwaniem św. Piotra w Salzburgu) zarządzanie biskupstwem.
Spór o antypody Konsekracja na biskupa stała się jednak niemożliwa przez spór, w jaki Wirgiliusz popadł ze swym współbratem zakonnym i apostołem Germanii, św. Bonifacym. Z inspiracji platońskiej miał bowiem wyznawać teorię o antypodach – uznając, że Ziemia jest kulista, a półkulę południową również zamieszkują ludzie.