Bitwa pod Trypolisem – bitwa pomiędzy krzyżowcami dowodzonymi przez Rajmunda z Tuluzy a połączonymi siłami tureckich emirów z Syrii, rozegrana w marcu 1102 roku, nieopodal miasta Trypolis, zakończona pełnym zwycięstwem chrześcijan, co stało się jednym z pośrednich powodów zdobycia tej twierdzy przez łacinników w 1109 roku i założenia na okolicznych ziemiach Hrabstwa Trypolisu.
Działania Rajmunda po zakończeniu I wyprawy krzyżowej Jeden z przywódców I wyprawy krzyżowej, Rajmund z Tuluzy, przed wyruszeniem z Europy ślubował do końca życia pozostać na Wschodzie. Po zdobyciu Jerozolimy w 1099 roku, hrabia udał się do Konstantynopola, po czym poprowadził jedną z krucjat z 1101 roku, zakończoną kompletnym niepowodzeniem. Po tych wydarzeniach popłynął do Laodycei, gdzie został pojmany przez Tankreda, regenta Antiochii i zmuszony do rezygnacji ze swoich roszczeń względem Syrii północnejAnna Komnena, Aleksjada, XIV, II, 3-5, t. III, s. 38-39..
Rajmund planował odebrać muzułmanom jakieś ziemie, na których założyłby własne państwo. Najbardziej zależało mu na zdobyciu miast nadmorskich, do czego pozyskał sobie pomoc floty genueńskiej.