Według spisu z 1910 roku Solca miała już 1047 mieszkańców zamieszkałych w 128 budynkach na obszarze 248 hektarów, z czego 1047 było zameldowanych na stałe, 819 (80,2%) było polsko-, 165 (16,2%) niemiecko-, a 37 (3,6%) czeskojęzycznymi, 930 (88,8%) było katolikami, 109 (10,4%) ewangelikami, 3 (0,3%) wyznawcami judaizmu a 5 (0,5%) innej religii lub wyznania.
Po zakończeniu I wojny światowej, upadku Austro-Węgier i podziale Śląska Cieszyńskiego w 1920 Solca dzieląc losy Karwiny (od 1923 miasta) znalazła się w granicach Czechosłowacji. W październiku 1938 wraz z całym Zaolziem przyłączono je do Polski.
Po II wojnie światowej majątek Larischów został skonfiskowany. Z powodu postępujących szkód górniczych obszar Solcy, podobnie jak pozostałej części dzielnicy Doły, wyludnił się po tym jak jego mieszkańcy masowo przenieśli się do pobliskich miast i wiosek w latach 50. i 60. XX wieku. Następnie komunistyczne władze zburzyły większość pozostałych budynków, w tym pałac Larischów w 1953, kościół w 1960, a grób Larischów w 1985.
Zobacz też Solca (ujednoznacznienie)
Przypisy
Kategoria:Karwina Kategoria:Opuszczone wsie w Czechach