wyparł z nabożeństw język grecki, który obowiązywał w nich w czasie przynależności miejscowych administratur kościelnych do Patriarchatu Konstantynopola. Po powstaniu zjednoczonego Królestwa Gruzji rządzonego przez dynastię Bagratydów z Tao-Klardżeti niezależny Kościół w Abchazji został włączony do Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego (Katolikosatu Gruzji, Patriarchatu Mcchety).
Moment utworzenia urzędu katolikosa Abchazji (początkowo zwierzchnika Kościoła de facto autokefalicznego, następnie zaś autonomicznego w ramach Patriarchatu Mcchety) pozostaje kwestią sporną. Część badaczy gruzińskich, opierając się na fakcie, iż eparchie w Abchazji przestają być wymieniane w dokumentach Patriarchatu Konstantynopolitańskiego, uważa, iż wydarzenie to miało miejsce jeszcze na przełomie IX i X wieku, lub w X w. Pierwsza bezpośrednia wzmianka o katolikosie Abchazji pochodzi jednak dopiero z XI wieku, a imienna informacja o katolikosie Abchazji – z dokumentu króla Dawida VI z 1290. Przed końcem XIII w. źródła pisane wymieniają jednak głównie biskupów Czkondidi i Kutaisi, nie mówiąc o ich zwierzchniku-katolikosie. Pozwoliłoby to domniemywać, że tytuł ten miał charakter raczej kurtuazyjny, niż oznaczał realne przewodnictwo w Kościele. Dopiero w połowie XIII w.