Aleksander Szacki, ros. Алекса́ндр Владисла́вович Ша́цкий (ur. w Kuźniecku, zm. 15 lipca 1957 w Leningradzie) – Polak, generał major służby medycznej Armii Czerwonej, generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys W 1908 skończył gimnazjum w Niemirowie, a w 1913 Akademię Wojskowo-Medyczną w Petersburgu. Po ukończeniu studiów rozpoczął służbę w Armii Imperium Rosyjskiego. Początkowo był młodszym lekarzem 3 pułku strzelców w Łodzi, a od 1914 starszym lekarzem.
W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej. Wziął udział w wojnie domowej w Rosji. Później pełnił służbę w Klinice Chirurgii Ogólnej Akademii Wojskowo-Medycznej im. Kirowa w Leningradzie. W 1930 otrzymał tytuł docenta w tej klinice. W 1937 został zastępcą szefa katedry. W 1939 otrzymał tytuł profesora. W marcu 1943 został awansowany na pułkownika służby medycznej. W 1941 został szefem Katedry Wojskowej Medycyny Polowej, a w następnym roku szefem Katedry Chirurgii Szpitalnej.