29 marca 1944 został skierowany do służby w Armii Polskiej w ZSRR, a 6 kwietnia 1944 wyznaczony na stanowisko naczelnego chirurga 1 Armii WP, z którą przeszedł szlak bojowy. 30 grudnia 1944 Krajowa Rada Narodowa mianowała go generałem brygady. Po wojnie organizował służbę zdrowia WP. 16 stycznia 1946 zakończył służbę w WP i wrócił do ZSRR, gdzie był profesorem Wojskowej Akademii Medycznej im. Kirowa w Leningradzie.
Autor ponad 70 prac naukowych z dziedziny chirurgii i członek Towarzystwa Chirurgicznego w Leningradzie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (11 maja 1945)Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 maja 1945 za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą. Por. Order Lenina (1945) Order Czerwonego Sztandaru (1944) Medal „Za obronę Leningradu” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej”
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, tom IV: S-Z, Toruń 2010, s.