Hulanicki, wierny zasadom marksizmu i internacjonalizmu, dokonując przekładu chciał przybliżyć myśl leninowską polskiemu odbiorcy, podczas gdy Kulczycki, wówczas przeciwnik rewolucji, przy pomocy swojego obszernego omówienia chciał temu zapobiec. Przedmowa i posłowie Kulczyckiego prawdopodobnie umożliwiły legalne wydanie utworu w Polsce, na co wskazywać może również zawarta w posłowiu wypowiedź samego Kulczyckiego o tym, że pisząc wstęp do książki, „czyni zadość żądaniom wydawców”.
Zupełnie nie po myśli Kulczyckiego potoczyły się jednak losy recepcji polskiego wydania wśród lewicowych obiorców. Jak wspominała Żanna Kormanowa:
Również według Ludwika Hassa wydanie to przez lata było jednym z „podstawowych marksistowskich podręczników”.
W 1927 nakładem Spółdzielni Księgarskiej „Książka” pojawiło się drugie wydanie rozprawy Lenina w poprawionym przekładzie Hulanickiego, opatrzone obszernymi przypisami. Tym razem tytuł był wiernym tłumaczeniem oryginału (Państwo a rewolucja. Nauka marksizmu o państwie a zadania proletarjatu podczas rewolucji), wydanie nie zawierało też przedmowy ani posłowia Kulczyckiego.