Śmierć i pochówek Od listopada 1928 Hulanicki był na rencie dla byłych skazańców politycznych. Zmarł w 1932 po dłuższej chorobie. Władze kościoła rzymskokatolickiego początkowo odmówiły pochówku na cmentarzu katolickim. Ostatecznie zezwolono na złożenie zwłok w kwaterze dla samobójców i bezwyznaniowców na Cmentarzu Bródnowskim. Podczas pogrzebu obecna była policja, która nie dopuściła do przemówień nad grobem. W latach sześćdziesiątych ciało Hulanickiego ekshumowano i pochowano na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera Y, rząd 2, grób 6). Ze związku z Pauliną z Rościszewskich pozostawił po sobie córkę Julitę (po mężu Otrębska, 1903–1991).
Przypisy
Kategoria:Członkowie II Proletariatu Kategoria:Polacy – więźniowie polityczni w Królestwie Kongresowym Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1892–1906) Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1932 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy tłumacze literatury rosyjskojęzycznej Kategoria:Absolwenci i uczniowie Szkoły Handlowej im. Leopolda Kronenberga w Warszawie Kategoria:Członkowie III Proletariatu Kategoria:Politycy SDKPiL Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Więźniowie Cytadeli Warszawskiej