Pracował jako nauczyciel gimnastyki w Gimnazjum Kupieckim w Łodzi, następnie uczył rysunku w modlińskim Korpusie Kadetów nr 2. Później podjął pracę pedagogiczną w Wągrowcu. W 1922 przeniósł się do Poznania, gdzie kontynuował działalność pedagogiczną. Uczył w Seminarium Nauczycielskim i gimnazjach, m.in. w Gimnazjum im. Adama Mickiewicza. W 1925 dzięki stypendium Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego wyjechał do Francji, przebywał w Paryżu i podróżował po południowej Francji, gdzie malował widoki architektoniczne i pejzaże. Był członkiem i sekretarzem ugrupowań „Świt” i „Plastyka”, do jego zadań należała m.in. organizacja wystaw. W 1929 ponownie wyjechał do Francji. W 1930 jako współorganizator Grupy Artystów Malarzy „Awangarda” brał udział w jej pierwszej wystawie w Krakowie, związał się też z Krakowskim Cechem Artystów Plastyków „Jednoróg”. W 1932 wstąpił do ugrupowania Nowa Generacja i od 1934 zamieszkał we Lwowie. Tworzył kompozycje figuralne, portrety, widoki architektoniczne i pejzaże. W latach 1934–1939 był kierownikiem Katedry Rysunków Odręcznych i Figuralnych na Politechnice Lwowskiej, równocześnie otrzymał tytuł zastępcy profesora.