Równowaga materialna wewnętrzna dotyczy sfery świadczeń uczestników na rzecz organizacji, organizacji na rzecz uczestników oraz materialną harmonizację działań i operacji składających się na realizowane w organizacji procesy. Równowaga społeczna wewnętrzna opiera się na harmonii między organizacją (w praktyce jej kierownictwem) oraz uczestnikami (członkami). Harmonia ta przejawia się między innymi w akceptacji oraz zrozumieniu organizacji i jej uczestników.
Równowaga funkcjonalna to sytuacja, w którym równowagi zewnętrzne i wewnętrzne, znajdują się w taki stanie, w którym organizacja poddaje się zarządzaniu, tzn. reaguje prawidłowo na impulsy ośrodka kierowniczego i może realizować swoją misję i cele w stopniu uznawanym za wystarczający.
Utrata lub zakłócenie równowagi organizacyjnej W przypadku utraty lub zakłócenia równowagi organizacja musi poddać się zmianie. Zarządzanie zmianą cechuje dobrze zarządzane organizacje. W teorii zarządzania stosuje się instrumenty destabilizacji i stabilizacji. Działania stabilizacji służą podniesieniu stanu równowagi na wyższy poziom. Działania destabilizacji służą do obniżenia poziomu równowagi. Do instrumentów stabilizacji zalicza się: dodatkowe finansowanie, mobilizację społeczną, zmiany oferowanego portfela produktów i dyscyplinę.