Masakra w Końskich – zbrodnia wojenna popełniona przez żołnierzy niemieckiego Wehrmachtu w trakcie kampanii wrześniowej 1939 roku.

12 września 1939 Niemcy spędzili na skwer przy kolegiacie św. Mikołaja w Końskich grupę ok. 40-50 żydowskich mężczyzn, którym polecili wykopać groby dla poległych żołnierzy Wehrmachtu – bijąc ich przy tym i maltretując. W pewnym momencie wybuchła bezładna strzelanina, w wyniku której poniosło śmierć 22 Żydów. Po wojnie masakra w Końskich stała się znana na skalę międzynarodową ze względu na fakt, że jej świadkiem była słynna niemiecka reżyser filmowa – Leni Riefenstahl.

Preludium Końskie zostały opanowane przez oddziały Wehrmachtu w dniu 8 września 1939 roku. Jeszcze tego samego dnia Niemcy spalili miejscową synagogę. Z kolei na 12 września zaplanowano pogrzeb czterech niemieckich żołnierzy poległych w walkach z regularnymi oddziałami polskimi. Ciała zabitych spoczywały przez pewien czas na marach w kolegiacie św. Mikołaja w Końskich. Rozeszły się wówczas pogłoski, iż zostały one okrutnie okaleczone przez polskich partyzantówW owym czasie nie istniał jeszcze w Polsce masowy ruch oporu. Wśród niemieckich żołnierzy rozpowszechniona była jednak swoista „partyzancka psychoza”, której źródeł należy się doszukiwać m.in.