Stanisław Kamiński (ur. 25 marca 1936 w Bełżycach, zm. 18 stycznia 1991 w Świdniku) – polski inżynier, główny konstruktor śmigłowca PZL W-3 Sokół, nauczyciel, wykładowca.

Członek Rady Naukowej Instytutu Lotnictwa w Warszawie (w latach 1978–1990) i Rady Naukowo-Technicznej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Napędów Lotniczych w Rzeszowie (w latach 1980–1990). Zmarł po długiej chorobie w roku 1991, pochowany na cmentarzu na Majdanku (sektor S3Z6, rząd 1, numer 28).

Życiorys Młodość i studia Stanisław Kamiński urodził się w Bełżycach koło Lublina. Jego ojciec był rzemieślnikiem, a matka prowadziła gospodarstwo rolne.

W roku 1953 Kamiński ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Lublinie i rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, Wydział Lotniczy. Tytuł magistra inżyniera lotnictwa uzyskał 7 lipca 1962 roku, tematem pracy magisterskiej był projekt 4-miejscowego samolotu dyspozycyjnego, wzorowanego na brytyjskim samolocie Beagle B.206.

Praca w WSK PZL Świdnik Po studiach rozpoczął pracę w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Świdnik” na stanowisku konstruktora, potem starszego konstruktora.