Następnie awansował na kierownika sekcji konstrukcyjnej i kierownika Działu Transmisji i Łopat.
W latach 1968–1976 był kierownikiem Biura W-3 w Moskwie, gdzie kierował grupą polskich konstruktorów podczas opracowywania projektu wstępnego śmigłowca W-3 w biurze konstrukcyjnym im. M.L. Mila w Moskwie. Następnie kontynuował prace nad nowym śmigłowcem w kraju. Stanisław Kamiński w roku 1975 został głównym konstruktorem śmigłowca W-3 (dzisiejsza nazwa: PZL W-3 Sokół), który zastąpił w produkcji śmigłowce Mi-2.
W roku 1980 Kamiński został zastępcą dyrektora technicznego WSK „PZL-Świdnik”.
Nauczyciel i wykładowca akademicki W latach 1963–1964, Kamiński oprócz pracy w zakładzie PZL Świdnik, uczył także w szkole przyzakładowej (Technikum Mechaniczne im. Zygmunta Puławskiego w Świdniku). Natomiast w latach 1964–1973 prowadził wykłady oraz zajęcia laboratoryjne na Wydziale Mechanicznym w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Lublinie (od 1968 roku Politechnika Lubelska) z przedmiotów: wytrzymałość materiałów, statyka i mechanika płynów, mechanika ogólna.
W roku 1988 Stanisław Kamiński został powołany na stanowisko docenta kontraktowego na Politechnice Lubelskiej.