Przypisywano jej zaćmienie Słońca bądź księżyca.
Pozostałe istoty środkowego świata
Niezwykle częste w mitach węgierskich mityczne zwierzęta, między innymi: turul – mityczny ptak, prawdopodobnie raróg lub sokół, który miał przyprowadzić lud Madziarów w miejsce obecnych Węgier gryf cudowny jeleń biały koń gobliny (manók) i krasnoludki (törpék) – istoty o niskim wzroście, silne, długowłose i z długimi brodami olbrzymy – istoty o potężnej sylwetce, żyjące na krańcach świata
Istoty niższego świata Diabeł (Ördög) – jest przeciwieństwem Boga, początkowo był podstawowym symbolem ciemności i zła, później jego rolę i cechy kształtowała mitologia chrześcijańska. W niektórych wersjach mitów Bóg i Diabeł wspólnie wykształcają świat podczas stworzenia. W tradycji táltosów z regionu Rábaköz Diabeł występuje jako duch ochraniający (węg. őr – strzec, chronić), który pomaga ludziom, może ich też bronić, ale niekiedy przeszkadza i sprowadza kłopoty.
Upiory (kísértetek) – duchy i upiory znacząco nabrały znaczenia po przyjęciu chrześcijaństwa.