Przed garabonciásem broniono się biciem dzwonów.
Lidérc, znany też jako lúdvérc (ale pochodzenie imienia tej istoty nie jest znane) – postać niezwykle złożona, tymczasem dwudziestowieczny folklor zachował już tylko jej pozostałości – w formie nieprzyjaznego demona bądź komicznej kury. Według starych ludowych wierzeń węgierskich lidérc siada na człowieku, poddusza go, wysysa mleko z kobiecych piersi, a czasem ssie również krew. (Błędnie utożsamia się go tylko ze słowiańskim ognikiem – zakres działania lidérca był znacznie szerszy – wchodził również w kompetencje zmory i wampira, jak widać powyżej).
Lüdérc – biorąc pod uwagę całość dawnych wierzeń węgierskich, wyróżnia się przynajmniej trzy jego cechy: pojawianie się w formie płomienia, właściwości seksualne, a także charakter ducha pomocniczego. Lüdérc to demon seksualny, utrzymujący stosunki z przeciwną płcią; zazwyczaj jest płci męskiej, ale może być również kobietą. Schodząc na ziemię, przybiera ludzką postać (przeważnie przychodzi w formie dawnego kochanka lub zmarłego małżonka).
Markoláb – mityczna istota pożerająca ciała niebieskie.