Viareggio otrzymało prawa miejskie w 1820.

Po śmierci Marii Luizy (13 marca 1824) rządy objął Karol Ludwik Burbon, który znacznie przyczynił się do rozwoju miasta. Ufundował nowy kościół, kasyno oraz dwa pierwsze w historii miasta kąpieliska nadmorskie. 5 września 1847 Lukka została przejęta przez Toskanię a Viareggio stało się kurortem nadmorskim nie tylko dla mieszkańców Lukki, ale i dla całej Toskanii. W 1848 Viareggio ustanowiło swój herb. W tych latach Viareggio stało się też miejscem ucieczki uchodźców rewolucjonistów, którzy byli tolerowani przez lokalne władze. W tym okresie gospodarka Viareggio charakteryzowała się gwałtownym rozwojem, bowiem do istniejącej już branży związanej z kąpieliskami nadmorskimi dołączył także przemysł stoczniowy (budowano statki żaglowe). W międzyczasie miały miejsce pierwsze walki społeczne. Robotnicy zaczęli powoływać stowarzyszenia wzajemnej pomocy, a następnie angażowali się w pierwsze ruchy polityczne inspirowane przez anarchistów, socjalistów czy chrześcijan.