Blaumanis Wśród prozaików przełomu XIX i XX w. wyróżniał się Rūdolfs Blaumanis (1863–1908), uznawany za twórcę łotewskiej noweli. Blaumanis był reprezentantem artystycznego ugrupowania Jaunā strāva (łot. Nowy Prąd). Ugrupowanie to, uformowane w 1888 r. wokół czasopisma Dienas Lapa (łot. Czasopismo Codzienne), podejmowało próbę opisu rzeczywistości metodą realizmu krytycznego, wprowadzając równocześnie do literatury łotewskiej elementy naturalizmu. Blaumanis w swych opowiadaniach stworzył galerię wyrazistych, dobrze opracowanych psychologicznie postaci niższych warstw społeczeństwa łotewskiego przełomu XIX i XX w. (np. w zbiorach Raudupiete, 1889, Andriksons, 1899). Pisał również dramaty, inspirowane francuskim symbolizmem i podejmujące problematykę społeczną (np. Indrāni, 1904 czy Ugunī, 1905). Blaumanis był również autorem utworów satyrycznych i poezji.
Rainis Najważniejszym twórcą przełomu XIX i XX w. był Rainis (właśc. Jānis Pliekšāns, 1865–1929), poeta, dramaturg, tłumacz, autor sztuk Uguns un nakts (1905), Indulis un Ārija (1911), Józef i jego bracia (łot. Jāzeps un viņa brāļi, 1919), pisanych pod wpływem symbolizmu.