Piotr Kiriłłowicz Słuczewski, (ur. w Rostowie nad Donem, zm. 1973 w Moskwie) – generał major wojsk inżynieryjnych Armii Radzieckiej, generał brygady LWP.
Życiorys Absolwent gimnazjum matematyczno-przyrodniczego. Po rewolucji październikowej wstąpił do Czerwonej Gwardii; żołnierz 1. Proletariackiej Drużyny Krasnogwardyjskiej. Od maja 1918 żołnierz 39. Dywizji Strzelców, w lutym 1919 został komisarzem, potem zastępcą dowódcy w 2. Brygadzie 39. Dywizji. Od lutego do grudnia 1920 jako starszy instruktor polityczny 14. Dywizji Kawalerii Armii Konnej Budionnego walczył w wojnie z Polską. Brał również udział w wojnie domowej w Rosji na Kaukazie Północnym jako szef wydziału partyjnego 4. Dywizji Kawalerii Armii Konnej. Od stycznia do lipca 1921 dowódca 19. Pułku Kawalerii, następnie do lutego 1922 komendant dywizyjnej szkoły partyjnej 4. Dywizji Kawalerii, do stycznia 1923 dowódca 24. Pułku Kawalerii, do czerwca 1932 dowódca szkoły pułkowej 13. Pułku Kawalerii. W 1933 skończył studia w Wojskowej Akademii Inżynieryjnej w Moskwie i został inżynierem. Absolwent kursów partyjnych na Uniwersytecie w Swierdłowsku. W latach 1933–1936 inżynier 3. Brygady Zmotoryzowanej Białoruskiego Okręgu Wojskowego, 1936–1941 oficer Sztabu Wojsk Inżynieryjnych Armii Czerwonej.