Od lipca 1941 do kwietnia 1942 szef oddziału inżynieryjnego 31. Armii, 1942–1943 szef wojsk inżynieryjnych 4. Dywizji Piechoty. Od jesieni 1942 pułkownik Armii Czerwonej. 31 sierpnia 1944 został skierowany do służby w WP jako p.o. dowódcy Wojsk Inżynieryjno-Saperskich, a od września 1944 zastępca dowódcy i szef sztabu tych wojsk. 30 grudnia 1944 został mianowany generałem brygady WP przez Prezydium KRN. Od 1 lipca do 5 października 1945 zastępca szefa Departamentu Wojsk Inżynieryjno-Saperskich MON, następnie zakończył służbę w WP i wrócił do ZSRR, gdzie służył w sztabach wojsk inżynieryjnych, a 1 lipca 1953 został przeniesiony do rezerwy.
Zmarł w Moskwie, pochowany na cmentarzu Wwiedienskim.
Ordery i odznaczenia
Order Lenina (ZSRR) Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR, dwukrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w wielkiej wojnie ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” (ZSRR) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (11 maja 1945)Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 maja 1945 za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą. Por.