L’idée de l’etat dans l’Inde ancienne (1933), L’Inde antique et la civilisation indienne (1933, wspólnie z Paulem Massonem-Ourselem i Philippem Sternem), Europejczycy w Indiach i na indyjskim progu (1938), Przed dziesięciu laty. Garść wspomnień o Andrzeju Gawrońskim (1936); translatorskie – z sanskrytu, np. Dwadzieścia pięć opowieści wampira (1956), Mahabharata (1957), O cnocie i niecnocie niewieściej. Opowiadania z „Oceanu baśni”, czyli „Katha sarit sagara” Somadewy (wyd. pośmiertnie), oraz rosyjskiego na polski, oraz encyklopedyczne. Po śmierci Andrzeja Gawrońskiego, wraz z Janem M. Rozwadowskim w r. 1932 przygotowała do druku, opatrzyła słowem wstępnym i wydała Podręcznik sanskrytu. Gramatyka, wypisy, objaśnienia, słownik A. Gawrońskiego (PAU Kraków 1932; uzup. Tomasz Ruciński, KUL Lublin 1977, 1985; wyd. nowe: opr. Marek Mejor, Dialog Warszawa 2004).
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Pobożniak, Helena Willman-Grabowska (wspomnienie pośmiertne), „Przegląd Orientalistyczny” 1958, nr 2 (26)
Historia Katedry Językoznawstwa Ogólnego i Indoeuropejskiego w Uniwersytecie Jagiellońskim Helena Willman-Grabowska: orientalistka - uczona - popularyzatorka, red. R. Czekalska, A. Kuczkiewicz-Fraś, Kraków: Księgarnia Akademicka 2014.