Była członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, w której przewodniczyła Komisji Orientalistycznej, i członkiem honorowym l'Association Francaise des Amis de l'Orient. Należała do wielu zagranicznych gremiów naukowych, m.in. Société Asiatique i Société Linguistique de Paris. Uczestniczyła w międzynarodowych kongresach i konferencjach językoznawczych i orientalistycznych m.in. w Oksfordzie (1928), Pradze i Lund (1929), Rzymie (1935), Kopenhadze i Brukseli (1939). W latach 1936–1937 odbyła podróż do Indii i na Cejlon, podczas której miała odczyty o buddyzmie na kongresie religioznawczym w Kalkucie w marcu 1937 roku i zorganizowała Towarzystwo Przyjaciół Polski w Bombaju. Była niekwestionowanym autorytetem w dziedzinie indianistyki i iranistyki, a jej prace są do dzisiaj obecne w bibliotekach naukowych na całym świecie.
Przed wyborami do Rady Miasta Krakowa z 1938 została członkiem komitetu Polskiego Bloku Katolickiego.
thumb|Nagrobek w miejscu pochówku prof. Heleny Willman-Grabowskiej oraz jej matki, babki i syna na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie