Zdobycie Nowego Sącza – walki o Nowy Sącz oddziałów 1 Frontu Ukraińskiego z jednostkami 17 Armii Wehrmachtu prowadzone od 19 do 20 stycznia 1945 roku podczas operacji wiślańsko-odrzańskiej.
Wstęp 2 stycznia 1945 roku wojska radzieckie w sile trzech armii (38 Armia, 1 Armia Gwardii, 18 Armia) rozpoczęły operację zachodnio-karpacką, której celem było przerwanie linii frontu ustabilizowanego od jesieni 1944 roku na linii Szczucin, Jasło, Krempna i wyparcie sił niemieckich z terenów północnych Karpat oraz Pogórza Karpackiego. W ciągu sześciu dni trwania operacji Armia Czerwona wyparła wojska niemieckie od 100 do 150 km na zachód.
Plany operacji zakładały uderzenie prawego skrzydła sił 4 Frontu Ukraińskiego gen. armii Iwana Pietrowa z rejonu Jasła w stronę Krakowa i Śląska. Pozostałe siły radzieckie miały za zadanie kierować swoje uderzenia w kierunku ogólnym na Poprad oraz Nowy Targ. Zadaniem frontu miało być zapewnienie połączenia pomiędzy uderzającym z Polski na Berlin centralnym zgrupowaniem Armii Czerwonej (1 Front Białoruski i 1 Front Ukraiński) a zgrupowaniem południowym (2 Front Ukraiński i 3 Front Ukraiński).