Na tej podstawie dowództwo 4 Frontu Ukraińskiego opracowało plan, który przewidywał użycie na kierunku krakowskim 38 Armii gen. płk. Kiryła Moskalenki w sile dziewięciu dywizji, która od północy miała ściśle współdziałać z 60 Armią gen. płk. Pawła Kuroczkina wchodzącą w skład 1 Frontu Ukraińskiego, a od południa z 1 Armią Gwardii gen. płk. Andrieja Grieczki. Przez cały czas trwania operacji, siły uderzeniowe miały być wspierane przez 8 Armię Lotniczą gen. lejt. Wasilija Żdanowa, stacjonującą na lotniskach w rejonie Krosna i Sanoka. Osiągnięcie rejonu Nowego Sącza zakładano szóstego – siódmego dnia trwania operacji.
Niemieckie przygotowania obronne Działania obronne na Sądecczyźnie prowadziły jednostki 17 Armii (XI Korpus Armijny SS oraz LIX Korpus Armijny) gen. piechoty Friedricha Schulza (rejon między Wisłą a Karpatami) graniczące od północy z 4 Armią Pancerną gen. wojsk panc. Fritza-Huberta Gräsera oraz na południu z Grupą Armijną Heinrici. Siły te stanowiły trzon Grupy Armii A gen. płk. Josefa Harpe (od 17 stycznia gen. płk.