Od kwietnia 1942 walczył na froncie. VII-X 1942 dowódca pułku piechoty, potem zastępca dowódcy dywizji na Froncie Centralnym, a od stycznia 1944 dowódca dywizji. W sierpniu 1944 skierowany do służby w WP jako pułkownik i dowódca 7. Dywizji Piechoty 2. Armii WP, a od września 1944 szef Oddziału Organizacyjno-Etatowego Sztabu Głównego WP. 25 maja 1945 mianowany generałem brygady WP przez Prezydium KRN. Od 1 sierpnia 1945 szef Oddziału I Organizacyjno-Mobilizacyjnego Sztabu Generalnego WP. W kwietniu 1946 zakończył służbę w WP i wrócił do ZSRR.
Zmarł w 1979 w Moskwie, został pochowany na Cmentarzu NowodziewiczymПЕТРОВСКИЙ Степан Федорович.
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1945) Złoty Krzyż Zasługi (1946) Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1966) Order Czerwonego Sztandaru (1944) Order Czerwonej Gwiazdy (1943) Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia (1943) Medal Za obronę Moskwy Medal 20 Lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej (1938) I inne.
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s.