W błonach olejnych i tłustych emulsjach grynszpan jest laserunkowy i w pewnej mierze światłotrwały, może dlatego, że mogą tam zachodzić reakcje między grynszpanem i kwasami tłuszczowymi dające oleinian miedzi, a w olejnej błonie przyspieszające ponadto wysychanie. W klejach i emulsjach o niskiej zawartości oleju możliwe jest brunatnienie, bo w obecności siarki może się tworzyć siarczek miedzi; możliwe jest także utlenianie do czarnobrązowych tlenków miedzi. Grynszpan jest wrażliwy na alkalia i dlatego nie nadaje się na ścianę.
Identyfikacja Kryteria pewnej identyfikacji W wielu przypadkach zieleń miedziowa może być rozpoznana bezpośrednio pod mikroskopem. Typowe cechy to: niebiesko-zielony kolor, morfologia cząstek oraz ich pleochroizm.
Dzięki nowoczesnym technikom analitycznym, takim jak spektroskopia w podczerwieni i rentgenowska, możliwe jest dokładne badanie składu chemicznego grynszpanu oraz jego przemian w dziełach sztuki, co stanowi cenne narzędzie w konserwacji i badaniach historycznych.
Przykłady użycia w dziełach sztuki mały|Maria Magdalena czytająca – fragment ołtarza Maria z Dzieciątkiem i świętymi z National Gallery w Londynie
Malarstwo tablicowe Rogier van der Weyden, Maria Magdalena czytająca