Może też działać jako przeciwutleniacz, w cienkich warstwach wysychającego oleju lnianego – przynajmniej w określonym zakresie i czasie.
Reakcje Grynszpan reaguje z różnymi spoiwami: z żywicami tworzy żywiczany miedziowe, z olejami tworzy oleiniany miedzi, a z białkami tworzy związki miedziowo-białkowe. Farby zawierające grynszpan, mające kilka miesięcy, ulegają niewielkim dalszym zmianom. Zakres zmiany koloru zależy od rodzaju grynszpanu (zasadowy lub neutralny) oraz rodzaju medium wiążącego.
Trwałość i problemy konserwatorskie Grynszpan jest pigmentem nietrwałym. W technikach wodnych, takich jak akwarela, szybko blaknie. W olejach może ciemnieć, przechodząc z zieleni w brąz lub czerń, zwłaszcza w obecności światła i powietrza. Reakcje chemiczne z innymi pigmentami, takimi jak biel ołowiowa, mogą prowadzić do dalszych zmian barwy. Ponadto, grynszpan może degradować materiały celulozowe, takie jak papier. W malarstwie miniaturowym korozyjne właściwości zieleni miedzianej są widoczne w postaci zielonych przebarwień często pojawiających się na odwrociu karty.