Tadeusz Dzierzbicki (ur. 19 września 1881 w majątku Świeciny gmina Łanięta, zm. 19 maja 1905 w Warszawie) – inżynier, członek organizacji Spiskowo–Bojowej PPS, zginął w trakcie zamachu. Uznawany za jednego z bohaterów Organizacji Bojowej PPS i walki o Niepodległość. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami. thumb|330px|ulica Miodowa 6 tuż po wybuchu bomby 19 maja 1905 thumb|330px|Uroczystość odsłonięcia tablicy poświęconej Tadeuszowi Dzierzbickiemu, przy ul. Miodowej 26 maja 1938. Z lewej przemawia Tomasz Arciszewski
Życiorys Urodził się jako trzeci syn (z dziewięciu) w zubożałej rodzinie ziemiańskiej Bronisława i Bronisławy z domu Chruszakowskiej. Jego dziadek Tadeusz był uczestnikiem powstania 1863, który zginął na Syberii.
W 1891 został oddany do rodziny matki w Warszawie, gdzie następnie zapisano go do II gimnazjum filologicznego przy ul. Nowolipki. Wskutek trudności materialnych zmuszony był przerwać naukę po ukończeniu sześciu klas. W 1899 wstąpił jako ochotnik do wojska rosyjskiego, które po roku opuścił w stopniu Praporszczika. W 1900 zapisał się do szkoły techniczno–mechanicznej Wawelberga i Rotwanda, którą ukończył z wyróżnieniem w 1903. W trakcie nauki musiał równocześnie pracować zarobkowo, aby pomagać rodzinie po śmierci ojca.