Adolf Lindenbaum (ur. 12 czerwca 1904 w Warszawie, zm. we wrześniu 1941 w Ponarach) – polski logik i matematyk żydowskiego pochodzenia, związany ze szkołą lwowsko-warszawską.
Życiorys Urodził się w zasymilowanej bogatej rodzinie żydowskiej. Uczył się w latach 1915–1922 w Gimnazjum im. Jana Kreczmara w Warszawie. W latach 1922–1926 studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1928 obronił rozprawę doktorską napisaną pod kierunkiem Wacława Sierpińskiego pod tytułem O własnościach mnogości punktowych. W 1934 przedstawił rozprawę habilitacyjną na podstawie kilku opublikowanych artykułów na Wydziale Matematyki i Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Warszawskiego i uzyskał stopień docenta. W latach 1935–1939 prowadził wykłady na tematy matematyczne i logiczne, na przykład: „O nowych badaniach podstaw matematyki i podstawach matematycznych innych dyscyplin”, „O superpozycji funkcji” i „ Wybrane tematy z metrologii i teorii funkcji”.