W 1939 spędził na Riwierze Francuskiej kilka miesięcy, które utwierdziły tylko jego złą reputację.
II wojna światowa zastała go w Antoninie. Po jej wybuchu postanowił darować tamtejszy pałac Adolfowi Hitlerowi, co jednak nie zaskarbiło mu sympatii okupanta – zmuszony został do opuszczenia rodowej siedziby i całą wojnę spędził u krewnych pod Berlinem oraz w Szwajcarii. Przekazane dobrowolnie i skonfiskowane majątki i pałace Radziwiłła posłużyły za uposażenie dla utworzonej w 1941 w Poznaniu przez namiestnika Rzeszy w Kraju Warty Arthura Greisera Reichsstiftung für deutsche Ostforschung, placówki prowadzącej badania z zakresu Ostforschung na potrzeby niemieckiej kolonizacji na wschodzie.
Po wojnie Michał Radziwiłł osiadł na hiszpańskich Wyspach Kanaryjskich.
Żenił się trzy razy: w 1898 z Rosjanką Marią Nikołajewną de Bernardaky (ur. 1871 lub 1874, zm. 1949), małżeństwo unieważnione w 1915; w 1916 z hiszpańską arystokratką, grandem Hiszpanii Marią Henriettą Joaquiną Martinez de Mendivilla, markizą de Santa-Susana, markizą de la Esperanza, markizą Villafranquesa (1866–1947).